To miała być idealna sobota. Julia od rana biegała po sklepach, szukając świeżych krewetek, białego wina i świec o zapachu drzewa sandałowego.

Po trzech miesiącach intensywnego pisania na aplikacji randkowej, w końcu zdecydowała się zaprosić Marka do siebie. Marek wydawał się ideałem: inteligentny, z poczuciem humoru i – co najważniejsze – punktualny. Przynajmniej tak twierdził.

O godzinie 19:00 Julia była gotowa. Stół nakryty, muzyka jazzowa cicho grała w tle, a w kuchni stygła pyszna pasta z owocami morza.

Wtedy dostała SMS-a: „Już parkuję! Twoja ulica jest niesamowicie długa, ale widzę ten czerwony budynek, o którym mówiłaś. Będę za 2 minuty!”

Julia uśmiechnęła się do siebie i poprawiła włosy. Minęło pięć minut, potem dziesięć. Marek nie pukał do drzwi. Nagle zadzwonił telefon. — Julia, słuchaj, stoję pod czternastką, ale mój klucz do domofonu nie działa, a nikt nie odbiera, jak dzwonię pod twój numer mieszkania — powiedział Marek, brzmiąc na lekko zdezorientowanego.

— Marek, ale ja mieszkam w nowoczesnym bloku, tu nie ma domofonów na klucz, wszystko jest na kod, który ci wysłałam — odpowiedziała Julia, podchodząc do okna. — I nie widzę żadnego czerwonego samochodu pod klatką.

— Jak to? Przecież stoję pod tabliczką: ul. Mickiewicza 14. Widzę kwiaciarnię „Róża” po drugiej stronie ulicy. W tym momencie serce Julii zabiło szybciej, ale nie z ekscytacji. W jej okolicy nie było żadnej kwiaciarni. — Marek… w którym ty jesteś mieście? — zapytała cicho.

W słuchawce zapadła grobowa cisza. Po chwili usłyszała nerwowe pukanie w klawiaturę. — O Boże… Julia… GPS pokazał mi pierwszą lokalizację z listy. Jestem w Radomiu. Julia zamarła. Ona mieszkała w Warszawie. Marek, zamiast sprawdzić dokładnie trasę, po prostu kliknął w najwyższy wynik wyszukiwania w nawigacji i przez ponad godzinę jechał w zupełnie innym kierunku, nie kwestionując faktu, że wyjeżdża z miasta.

— Jak mogłeś nie zauważyć, że jedziesz na południe zamiast na Wolę? — zapytała Julia, starając się nie wybuchnąć śmiechem. — Byłem tak zestresowany i skupiony na słuchaniu podcastu o historii starożytnego Rzymu, że po prostu jechałem za strzałką… — tłumaczył się załamany.

Najbardziej absurdalne w tym wszystkim było to, że Marek zdążył już kupić kwiaty w kwiaciarni „Róża” w Radomiu i stał pod drzwiami jakiejś starszej pani, która przez domofon próbowała mu wytłumaczyć, że żadna Julia tu nie mieszka.

Finał? Marek musiał spędzić kolejne dwie godziny w trasie powrotnej. Julia zjadła kolację sama, oglądając serial, ale postanowiła dać mu drugą szansę. Kiedy w końcu dotarł do niej o 22:30 – tym razem sprawdzając mapę pięć razy – przyniósł ze sobą radomskie pączki jako „trofeum” ze swojej wyprawy. Do dziś, gdy wychodzą gdziekolwiek razem, Julia wysyła mu współrzędne geograficzne, tak na wszelki wypadek.