Nawet najbardziej doświadczeni kierowcy mogą odczuwać lekki niepokój, przejeżdżając przez groblę Lake Pontchartrain w Luizjanie. Jej ogromna długość i brak punktów orientacyjnych sprawiają, że podróż wydaje się nie mieć końca, co przyczyniło się do jej światowej sławy jako niezwykłego osiągnięcia inżynierii.
Przez wiele lat most był oficjalnie uznawany przez Księgę Rekordów Guinnessa za najdłuższy most nad wodą. Mierzący prawie 38 kilometrów (około 24 mil) most łączy Metairie niedaleko Nowego Orleanu z miastem Mandeville na północnym brzegu jeziora Maracaibo.
Budowa rekordowego projektu
W latach 50. XX wieku, gwałtowny rozwój regionu Nowego Orleanu uwidocznił potrzebę bezpośredniego i sprawnego połączenia przez jezioro Pontchartrain. Długie, alternatywne trasy wokół jeziora nie były już realną opcją dla rosnącego codziennego ruchu.
Budowa rozpoczęła się w 1955 roku pod kierownictwem Louisiana Bridge Company. Zaledwie 14 miesięcy później, w 1956 roku, otwarto pierwsze dwupasmowe przęsło, co było niezwykłym osiągnięciem jak na tamte czasy. Z upływem lat i stałym wzrostem ruchu, w 1969 roku wybudowano drugi, równoległy most, podwajając przepustowość i umacniając jego międzynarodową renomę.
Niepowtarzalne wrażenia z jazdy
Jednym z najbardziej uderzających aspektów mostu jest około 13-kilometrowy odcinek, na którym nie widać ani początku, ani końca. Wzdłuż tej trasy woda rozlewa się w każdym kierunku, tworząc niezwykłe poczucie odosobnienia. Choć niektórzy kierowcy wspominają o lekkiej dezorientacji, wielu zgadza się, że widok na jezioro, zwłaszcza o wschodzie lub zachodzie słońca, jest niezapomniany.
Trwały punkt odniesienia
Chociaż most nad zatoką Jiaozhou w Chinach przekroczył swoją całkowitą długość po rozbudowie w 2011 roku, Księga Rekordów Guinnessa ustanowiła później osobne kategorie. I tak most nad jeziorem Pontchartrain zachował tytuł najdłuższego ciągłego mostu nad wodą , a most Jiaozhou dzierży rekord całkowitej długości.
Ponad 60 lat po inauguracji most nad jeziorem Pontchartrain nadal pozostaje symbolem nowoczesnej inżynierii i ludzkich możliwości tworzenia funkcjonalnej, bezpiecznej i imponującej wizualnie infrastruktury.
