{"id":4599,"date":"2026-01-05T10:46:32","date_gmt":"2026-01-05T10:46:32","guid":{"rendered":"https:\/\/time24.pl.ua\/?p=4599"},"modified":"2026-01-05T10:46:32","modified_gmt":"2026-01-05T10:46:32","slug":"odeszla-bohaterka-powstania-warszawskiego-anna-kurek-ps-anka-zmarla-w-wieku-96-lat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/time24.pl.ua\/?p=4599","title":{"rendered":"ODESZ\u0141A BOHATERKA POWSTANIA WARSZAWSKIEGO. ANNA KUREK PS. \u201eANKA\u201d ZMAR\u0141A W WIEKU 96 LAT"},"content":{"rendered":"\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Smutna wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra zatrzymuje na chwil\u0119 codzienno\u015b\u0107<\/h2>\n\n\n\n<p>S\u0105 takie informacje, kt\u00f3re cz\u0142owiek czyta dwa razy, bo trudno je przyj\u0105\u0107 spokojnie. 2 stycznia zmar\u0142a Anna Kurek ps. \u201eAnka\u201d \u2013 jedna z bohaterek Powstania Warszawskiego. Mia\u0142a 96 lat. Wiadomo\u015b\u0107 przekazano za po\u015brednictwem profilu BohaterON, kt\u00f3ry od lat przypomina historie ludzi, dzi\u0119ki kt\u00f3rym s\u0142owo \u201eodwaga\u201d przestaje by\u0107 pustym has\u0142em.<\/p>\n\n\n\n<p>Kiedy odchodzi kolejna osoba z tamtego pokolenia, czujemy co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142y smutek. To troch\u0119 tak, jakby zamyka\u0142a si\u0119 kolejna \u017cywa karta historii. Zostaj\u0105 wspomnienia, nagrania, fotografie i opowie\u015bci, ale znika ten cichy, prawdziwy g\u0142os kogo\u015b, kto tam by\u0142.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Kim by\u0142a \u201eAnka\u201d i dlaczego jej historia tak porusza<\/h2>\n\n\n\n<p>Anna Kurek podczas Powstania Warszawskiego s\u0142u\u017cy\u0142a jako sanitariuszka i piel\u0119gniarka. Najbardziej uderza to, \u017ce do powstania do\u0142\u0105czy\u0142a maj\u0105c zaledwie 15 lat. Pi\u0119tna\u015bcie lat to dzi\u015b wiek, w kt\u00f3rym wielu m\u0142odych ludzi dopiero uczy si\u0119 \u015bwiata, stresuje sprawdzianami i pierwszymi wa\u017cnymi decyzjami. A ona w tym wieku opatrywa\u0142a rannych, nios\u0142a pomoc i towarzyszy\u0142a ludziom w ostatnich chwilach \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<p>Z przekazanych informacji wynika, \u017ce pracowa\u0142a w szpitalu polowym na Starym Mie\u015bcie. W takich miejscach nie by\u0142o \u201espokojnych dy\u017cur\u00f3w\u201d. By\u0142 kurz, dym, braki w opatrunkach, strach i determinacja. By\u0142a te\u017c codzienna walka o to, by uratowa\u0107 cho\u0107 jedn\u0105 osob\u0119 wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Stare Miasto, szpital polowy i praca ponad si\u0142y<\/h2>\n\n\n\n<p>Wspominano, \u017ce Anna Kurek pomaga\u0142a w Centralnym Szpitalu Chirurgicznym nr 1 przy ul. D\u0142ugiej. Brzmi jak konkret, jak punkt na mapie Warszawy, ale za tym adresem kryje si\u0119 dramat tysi\u0119cy ludzi. Szpital polowy to nie by\u0142a \u201eplac\u00f3wka medyczna\u201d w dzisiejszym rozumieniu. To by\u0142a cz\u0119sto improwizacja, prowizoryczne sale, przenoszenie rannych w piwnicach, operacje wykonywane w warunkach, kt\u00f3rych dzi\u015b nie da si\u0119 nawet sobie wyobrazi\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>I w\u0142a\u015bnie dlatego te historie trafiaj\u0105 prosto w serce. Bo pokazuj\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nie mia\u0142 komfortu wyboru \u201eczy si\u0119 boj\u0119\u201d. Strach by\u0142 oczywisty. Pytanie brzmia\u0142o raczej: \u201eczy mimo strachu zrobi\u0119 to, co trzeba?\u201d.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">\u017bycie przed wojn\u0105 i ta nag\u0142a doros\u0142o\u015b\u0107 w okupowanej Warszawie<\/h2>\n\n\n\n<p>Anna Helena Kurek (z domu Runowska) urodzi\u0142a si\u0119 20 wrze\u015bnia 1929 roku w Warszawie. W czasie okupacji mieszka\u0142a na Woli z rodzicami i rodze\u0144stwem. Wiele os\u00f3b z tamtych lat wspomina, \u017ce wojna zabra\u0142a im dzieci\u0144stwo nie w przeno\u015bni, tylko dos\u0142ownie. Jednego dnia cz\u0142owiek jest dzieckiem, a nast\u0119pnego musi by\u0107 doros\u0142y, bo inaczej nie da si\u0119 przetrwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>W takich realiach dojrzewa\u0142y tysi\u0105ce nastolatk\u00f3w. Tyle \u017ce Anna Kurek nie tylko \u201edorasta\u0142a szybciej\u201d. Ona wesz\u0142a w sam \u015brodek piek\u0142a i znalaz\u0142a w sobie si\u0142\u0119, by pomaga\u0107 innym.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Mi\u0142o\u015b\u0107 w cieniu walk i obietnica, kt\u00f3ra dawa\u0142a nadziej\u0119<\/h2>\n\n\n\n<p>W jej wspomnieniach pojawia si\u0119 niezwykle poruszaj\u0105ca scena z 1 sierpnia 1944 roku. Opowiada\u0142a, \u017ce wysz\u0142a na chwil\u0119 na wezwanie, a wtedy Ryszard powiedzia\u0142 jej, \u017ce je\u015bli prze\u017cyj\u0105 powstanie, to si\u0119 z ni\u0105 o\u017ceni. W samym \u015brodku walcz\u0105cej Warszawy, w mie\u015bcie, kt\u00f3re p\u0142on\u0119\u0142o, taka obietnica brzmia\u0142a jak ma\u0142e \u015bwiate\u0142ko.<\/p>\n\n\n\n<p>To jest ten detal, kt\u00f3ry zostaje w g\u0142owie na d\u0142ugo. Bo pokazuje, \u017ce nawet w najbardziej brutalnych warunkach ludzie trzymali si\u0119 \u017cycia. Trzymali si\u0119 przysz\u0142o\u015bci. I czasem to w\u0142a\u015bnie my\u015bl o kim\u015b bliskim by\u0142a jedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3ra pozwala\u0142a wsta\u0107 kolejnego dnia.<\/p>\n\n\n\n<p>Po wojnie Anna i Ryszard Kurek pobrali si\u0119 27 maja 1945 roku. Ich historia bywa odbierana jak symbol: mi\u0142o\u015b\u0107 i wierno\u015b\u0107 w czasie, kiedy \u015bwiat si\u0119 rozpada\u0142.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Co my mo\u017cemy zrobi\u0107 dzi\u015b, kiedy odchodz\u0105 ostatni \u015bwiadkowie<\/h2>\n\n\n\n<p>W takich momentach \u0142atwo powiedzie\u0107: \u201ewieczna pami\u0119\u0107\u201d i przewin\u0105\u0107 dalej. A jednak ta pami\u0119\u0107 naprawd\u0119 zale\u017cy od codziennych, prostych rzeczy. Je\u015bli chcesz uhonorowa\u0107 Ann\u0119 Kurek i innych powsta\u0144c\u00f3w, zr\u00f3b co\u015b ma\u0142ego, ale konkretnego. Opowiedz o tej historii dziecku albo nastolatkowi w rodzinie, nawet jednym zdaniem, bez patosu. W\u0142\u0105cz rozmow\u0119 przy stole: kim by\u0142a sanitariuszka, dlaczego mia\u0142a 15 lat i czemu posz\u0142a pomaga\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Mo\u017cna te\u017c wr\u00f3ci\u0107 do takich historii przy okazji spaceru po Warszawie, wizyty w muzeum albo rodzinnego wyjazdu. Nie po to, by \u201ezaliczy\u0107\u201d miejsce, tylko \u017ceby przez chwil\u0119 poczu\u0107, \u017ce pod zwyk\u0142ym chodnikiem i murami kryj\u0105 si\u0119 czyje\u015b dramaty, odwaga i wybory.<\/p>\n\n\n\n<p>I jeszcze jedna praktyczna rzecz: kiedy widzisz inicjatywy spo\u0142eczne wspieraj\u0105ce weteran\u00f3w lub piel\u0119gnuj\u0105ce pami\u0119\u0107, warto je zauwa\u017cy\u0107, udost\u0119pni\u0107, czasem dorzuci\u0107 ma\u0142y gest wsparcia. Pami\u0119\u0107 dzia\u0142a jak ogie\u0144 w \u015bwiecy \u2013 ga\u015bnie, je\u015bli nikt jej nie podtrzymuje.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">\u201eAnka\u201d zostaje z nami w tym, jak rozumiemy s\u0142owo \u201eodwaga\u201d<\/h2>\n\n\n\n<p>Anna Kurek ps. \u201eAnka\u201d odesz\u0142a, ale jej historia zostaje. Nie jako legenda z pomnika, tylko jako opowie\u015b\u0107 o dziewczynie, kt\u00f3ra mia\u0142a 15 lat i robi\u0142a rzeczy wi\u0119ksze ni\u017c strach. O piel\u0119gniarce, kt\u00f3ra nie odwraca\u0142a wzroku. O cz\u0142owieku, kt\u00f3ry w ciemno\u015bci potrafi\u0142 zapali\u0107 ma\u0142e \u015bwiat\u0142o dla innych.<\/p>\n\n\n\n<p>I mo\u017ce to jest najwa\u017cniejsze przes\u0142anie na dzi\u015b: kiedy \u015bwiat robi si\u0119 trudny, warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce odwaga nie zawsze wygl\u0105da jak wielkie s\u0142owa. Czasem wygl\u0105da jak opatrunek na ran\u0119, podana woda, przytrzymana d\u0142o\u0144. Tak jak robi\u0142a to \u201eAnka\u201d na Starym Mie\u015bcie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Smutna wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra zatrzymuje na chwil\u0119 codzienno\u015b\u0107 S\u0105 takie informacje, kt\u00f3re cz\u0142owiek czyta dwa razy, bo trudno je przyj\u0105\u0107 spokojnie. 2 stycznia zmar\u0142a \n<a class=\"moretag\" href=\"https:\/\/time24.pl.ua\/?p=4599\"> [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":4600,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4599","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4599","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4599"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4599\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4601,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4599\/revisions\/4601"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4600"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4599"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}