Drogi Czytelniku, poni\u017cej zamieszczamy filmik, a wcze\u015bniej ma\u0142a informacja\u2024<\/p>\n\n\n\n
Opowiadanie lub opowiadanie (w j\u0119zyku w\u0142oskim: nowela \u2013 aktualno\u015bci) to g\u0142\u00f3wny gatunek kr\u00f3tkiej prozy narracyjnej.<\/p>\n\n\n\n
Autor opowiada\u0144 nazywany jest zwykle autorem opowiada\u0144, a ca\u0142o\u015b\u0107 opowiada\u0144 nazywa si\u0119 opowiadaniem, mniejsz\u0105 form\u0105 prozy artystycznej ni\u017c opowiadanie lub powie\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Noweli, czyli opowiadania r\u00f3\u017cni\u0105cego si\u0119 sposobem prezentacji, nie nale\u017cy myli\u0107 z jej angielsk\u0105 homonimow\u0105 nowel\u0105, kt\u00f3ra jest odpowiednikiem wsp\u00f3\u0142czesnego poj\u0119cia opowiadania.<\/p>\n\n\n\n
Historia si\u0119ga do folklorystycznych gatunk\u00f3w opowiadania ustnego w formie legend lub pouczaj\u0105cych alegorii i przypowie\u015bci. W por\u00f3wnaniu z bardziej rozwini\u0119tymi formami narracyjnymi, opowiadania nie posiadaj\u0105 wielu bohater\u00f3w i jednego w\u0105tku fabularnego (rzadziej kilka), z charakterystyczn\u0105 obecno\u015bci\u0105 jednego problemu. Opowiadania jednego autora charakteryzuj\u0105 si\u0119 cyklizacj\u0105. W tradycyjnym modelu relacji pisarz-czytelnik historia jest zazwyczaj publikowana w czasopi\u015bmie; Nagromadzone przez pewien okres utwory publikowane s\u0105 nast\u0119pnie w formie odr\u0119bnej ksi\u0105\u017cki b\u0119d\u0105cej zbiorem opowiada\u0144. Typowa struktura klasycznego opowiadania: pocz\u0105tek, kulminacja, rozwi\u0105zanie. Jest to jednak tylko wersja klasyczna. Nawet romantycy pocz\u0105tku XIX wieku docenili nieoczekiwany \u201esokoli\u201d zwrot w noweli (tzw. \u201epointe\u201d), kt\u00f3ry w poetyce Arystotelesa odpowiada momentowi rozpoznania, czyli perypetii.<\/p>\n\n\n\n
wideo<\/p>\n\n\n\n