W szpitalnej sali panowa\u0142a cisza, kt\u00f3rej Lucas ba\u0142 si\u0119 najbardziej.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142a to zwyk\u0142a cisza nocy ani spokoju.<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142a cisza oczekiwania.<\/p>\n\n\n\n
Cisza aparatury, monitor\u00f3w i oddechu kobiety, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 bardziej ni\u017c w\u0142asne \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Camille le\u017ca\u0142a nieruchomo od jedenastu dni.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze zrobili wszystko, co mogli, ale z ka\u017cdym kolejnym dniem ich twarze stawa\u0142y si\u0119 coraz powa\u017cniejsze.<\/p>\n\n\n\n
Lucas nauczy\u0142 si\u0119 ju\u017c rozpoznawa\u0107 ten wyraz.<\/p>\n\n\n\n
Ten sam, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 wtedy, gdy personel medyczny nadal m\u00f3wi spokojnie, ale w g\u0142osie nie ma ju\u017c nadziei.<\/p>\n\n\n\n
Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 w zwyk\u0142\u0105 sobot\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy od dawna Lucas obudzi\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej ni\u017c \u017cona.<\/p>\n\n\n\n
Zwykle to Camille wstawa\u0142a pierwsza, robi\u0142a kaw\u0119 i narzeka\u0142a \u017cartem, \u017ce on przespa\u0142by nawet koniec \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
Tego ranka by\u0142o inaczej.<\/p>\n\n\n\n
W mieszkaniu panowa\u0142a dziwna cisza.<\/p>\n\n\n\n
Lucas odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 \u0142\u00f3\u017cka i zobaczy\u0142, \u017ce Camille le\u017cy nienaturalnie spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw powiedzia\u0142 jej imi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Potem powt\u00f3rzy\u0142 je g\u0142o\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Podszed\u0142 bli\u017cej i od razu poczu\u0142, \u017ce co\u015b jest nie tak.<\/p>\n\n\n\n
Jej oddech by\u0142 s\u0142aby, twarz blada, a cia\u0142o bezw\u0142adne.<\/p>\n\n\n\n
W jednej chwili senno\u015b\u0107 znikn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Lucas zadzwoni\u0142 po pogotowie, jednocze\u015bnie pr\u00f3buj\u0105c m\u00f3wi\u0107 do niej spokojnym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCamille, prosz\u0119, zosta\u0144 ze mn\u0105. S\u0142yszysz mnie? Zaraz przyjad\u0105.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142, czy go s\u0142yszy.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiedzia\u0142 nawet, czy rozumie, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n
Ale m\u00f3wi\u0142 dalej, bo ba\u0142 si\u0119 ciszy.<\/p>\n\n\n\n
Ratownicy przyjechali szybko.<\/p>\n\n\n\n
Wbiegli do mieszkania, przej\u0119li sytuacj\u0119 i zacz\u0119li zadawa\u0107 pytania, na kt\u00f3re Lucas odpowiada\u0142 jak automat.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wynosili Camille na noszach, szed\u0142 za nimi, trzymaj\u0105c w r\u0119ce jej telefon i kapcie, zupe\u0142nie jakby te drobne rzeczy mog\u0142y jeszcze cokolwiek naprawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W szpitalu czas straci\u0142 znaczenie.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw by\u0142a izba przyj\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Potem intensywna terapia.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze m\u00f3wili o stabilizacji, badaniach, monitorowaniu i kolejnych godzinach, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 kluczowe.<\/p>\n\n\n\n
Lucas kiwa\u0142 g\u0142ow\u0105, ale zapami\u0119tywa\u0142 tylko pojedyncze s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eStan ci\u0119\u017cki.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNieprzytomna.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMusimy czeka\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Czekanie okaza\u0142o si\u0119 najgorsze.<\/p>\n\n\n\n
Rodzina i przyjaciele przychodzili na zmian\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kto\u015b przynosi\u0142 kaw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kto\u015b siada\u0142 obok i k\u0142ad\u0142 mu r\u0119k\u0119 na ramieniu.<\/p>\n\n\n\n
Kto\u015b inny m\u00f3wi\u0142, \u017ce Camille jest silna i na pewno da rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Lucas chcia\u0142 w to wierzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przez pierwsze dni naprawd\u0119 wierzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142 przy jej \u0142\u00f3\u017cku, opowiada\u0142 jej o domu, o kwiatach na parapecie, o s\u0105siadce, kt\u00f3ra zapyta\u0142a, kiedy wr\u00f3ci.<\/p>\n\n\n\n
Czyta\u0142 jej wiadomo\u015bci od znajomych.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0142 o planach, kt\u00f3re mieli na lato.<\/p>\n\n\n\n
O wakacjach, kt\u00f3rych jeszcze nie zd\u0105\u017cyli zarezerwowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
O filmie, kt\u00f3ry obiecali sobie obejrze\u0107 w pi\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdego dnia szuka\u0142 najmniejszego znaku.<\/p>\n\n\n\n
Drgni\u0119cia palca.<\/p>\n\n\n\n
Zmiany oddechu.<\/p>\n\n\n\n
Ruchu powiek.<\/p>\n\n\n\n
Czegokolwiek, co pozwoli\u0142oby mu powiedzie\u0107 sobie: ona walczy.<\/p>\n\n\n\n
Ale dni mija\u0142y, a Camille wci\u0105\u017c si\u0119 nie budzi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Jedenasty dzie\u0144 zacz\u0105\u0142 si\u0119 tak samo jak poprzednie.<\/p>\n\n\n\n
Lucas wszed\u0142 do sali, poprawi\u0142 koc na jej \u0142\u00f3\u017cku i usiad\u0142 przy niej z kubkiem zimnej kawy.<\/p>\n\n\n\n
Po po\u0142udniu lekarz poprosi\u0142 go na rozmow\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c po samym tonie wiedzia\u0142, \u017ce nie us\u0142yszy dobrych wie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
W ma\u0142ym gabinecie siedzia\u0142y dwie osoby z zespo\u0142u medycznego.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wili ostro\u017cnie, delikatnie, z ogromnym wsp\u00f3\u0142czuciem.<\/p>\n\n\n\n
T\u0142umaczyli, \u017ce stan Camille si\u0119 nie poprawia.<\/p>\n\n\n\n
\u017be rokowania s\u0105 bardzo z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u017be nie wida\u0107 oznak, na kt\u00f3re wszyscy czekali.<\/p>\n\n\n\n
\u017be trzeba zacz\u0105\u0107 rozmawia\u0107 o dalszych decyzjach.<\/p>\n\n\n\n
Lucas s\u0142ucha\u0142 i czu\u0142, jak \u015bwiat wok\u00f3\u0142 niego robi si\u0119 coraz bardziej odleg\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Jakby kto\u015b m\u00f3wi\u0142 zza grubej szyby.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzyli mam zdecydowa\u0107, czy pozwoli\u0107 jej odej\u015b\u0107?\u201d \u2014 zapyta\u0142 w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n
Nikt nie odpowiedzia\u0142 od razu.<\/p>\n\n\n\n
To wystarczy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ci\u0142 do domu na kilka godzin.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy raz od jedenastu dni mieszkanie nie by\u0142o tylko miejscem, do kt\u00f3rego przychodzi\u0142 po czyste ubrania.<\/p>\n\n\n\n
Teraz by\u0142o miejscem pe\u0142nym Camille.<\/p>\n\n\n\n
Jej kubek sta\u0142 przy zlewie.<\/p>\n\n\n\n
Na krze\u015ble wisia\u0142 sweter.<\/p>\n\n\n\n
Na nocnym stoliku le\u017ca\u0142a ksi\u0105\u017cka z zagi\u0119t\u0105 stron\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Lucas przeszed\u0142 przez pokoje jak przez muzeum \u017cycia, kt\u00f3re mog\u0142o ju\u017c nigdy nie wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142 na pod\u0142odze przy \u0142\u00f3\u017cku i p\u0142aka\u0142 tak, jak nie p\u0142aka\u0142 nigdy wcze\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n
Nie dlatego, \u017ce chcia\u0142 si\u0119 podda\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego, \u017ce kocha\u0142 j\u0105 zbyt mocno, by trzyma\u0107 j\u0105 przy sobie tylko z w\u0142asnego strachu.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia wr\u00f3ci\u0142 do szpitala z decyzj\u0105, kt\u00f3rej \u017caden m\u0105\u017c nie powinien musie\u0107 podejmowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Poprosi, by zako\u0144czono uporczywe podtrzymywanie \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Wierzy\u0142, \u017ce robi to z mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u017be szanuje Camille.<\/p>\n\n\n\n
\u017be nie chce przed\u0142u\u017ca\u0107 jej cierpienia, je\u015bli nie ma ju\u017c drogi powrotu.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wszed\u0142 do jej sali, przez chwil\u0119 tylko sta\u0142 w drzwiach.<\/p>\n\n\n\n
Patrzy\u0142 na ni\u0105 i pr\u00f3bowa\u0142 zapami\u0119ta\u0107 wszystko.<\/p>\n\n\n\n
Kszta\u0142t jej d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
Linie twarzy.<\/p>\n\n\n\n
Spos\u00f3b, w jaki w\u0142osy opada\u0142y na poduszk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Podszed\u0142 bli\u017cej, usiad\u0142 obok i po\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142o\u0144 na jej d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam\u201d \u2014 wyszepta\u0142. \u2014 \u201eNie wiem, czy robi\u0119 dobrze. Ale kocham ci\u0119. I nie chc\u0119, \u017ceby\u015b cierpia\u0142a.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kilka godzin p\u00f3\u017aniej, gdy przygotowywa\u0142 si\u0119 na najtrudniejszy moment swojego \u017cycia, do sali wesz\u0142a piel\u0119gniarka.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142a twarz tak blad\u0105, \u017ce Lucas od razu wsta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kobieta spojrza\u0142a najpierw na niego, potem na \u0142\u00f3\u017cko.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 podej\u015b\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOna co\u015b powiedzia\u0142a.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lucas zamar\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przez sekund\u0119 by\u0142 pewien, \u017ce \u017ale us\u0142ysza\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePa\u0144ska \u017cona si\u0119 odezwa\u0142a.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie pami\u0119ta\u0142, jak znalaz\u0142 si\u0119 przy \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n\n\n\n
Nie pami\u0119ta\u0142, czy odsun\u0105\u0142 krzes\u0142o, czy przewr\u00f3ci\u0142 kubek z wod\u0105, czy kto\u015b go zatrzyma\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119ta\u0142 tylko oczy Camille.<\/p>\n\n\n\n
Otwarte.<\/p>\n\n\n\n
Zm\u0119czone.<\/p>\n\n\n\n
Ale patrz\u0105ce na niego.<\/p>\n\n\n\n
Jej usta poruszy\u0142y si\u0119 powoli.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142os by\u0142 cichy, ochryp\u0142y, prawie obcy.<\/p>\n\n\n\n
Ale to by\u0142 jej g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119\u2026 do domu.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lucas zakry\u0142 usta d\u0142oni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142 oddycha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142 nawet p\u0142aka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142 obok kobiety, kt\u00f3r\u0105 kilka godzin wcze\u015bniej pr\u00f3bowa\u0142 w sercu po\u017cegna\u0107, i s\u0142ysza\u0142 zdanie, kt\u00f3re brzmia\u0142o jak cud.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze natychmiast rozpocz\u0119li badania.<\/p>\n\n\n\n
Sprawdzali reakcje, \u015bwiadomo\u015b\u0107, pami\u0119\u0107, podstawowe odpowiedzi.<\/p>\n\n\n\n
Lucas, wci\u0105\u017c oszo\u0142omiony, zada\u0142 jej najprostsze pytania.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak mam na imi\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eLucas.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie jeste\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eW szpitalu.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eKim jestem?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Camille spojrza\u0142a na niego z lekkim zdziwieniem, jakby pytanie by\u0142o absurdalne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMoim m\u0119\u017cem.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wtedy p\u0119k\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142 przy \u0142\u00f3\u017cku, z\u0142apa\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119 i rozp\u0142aka\u0142 si\u0119 tak, \u017ce piel\u0119gniarka dyskretnie wysz\u0142a z sali.<\/p>\n\n\n\n
Camille nie pami\u0119ta\u0142a jedenastu dni.<\/p>\n\n\n\n
Nie pami\u0119ta\u0142a aparatury, rozm\u00f3w przy \u0142\u00f3\u017cku ani twarzy ludzi, kt\u00f3rzy przychodzili si\u0119 z ni\u0105 po\u017cegna\u0107.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej m\u00f3wi\u0142a tylko, \u017ce mia\u0142a dziwne uczucie, jakby przez jaki\u015b czas by\u0142a bardzo daleko.<\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142a tego wyja\u015bni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie pr\u00f3bowa\u0142a te\u017c budowa\u0107 z tego wielkiej opowie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Najwa\u017cniejsze by\u0142o to, \u017ce wr\u00f3ci\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ale powr\u00f3t nie oznacza\u0142 ko\u0144ca walki.<\/p>\n\n\n\n
Camille by\u0142a s\u0142aba.<\/p>\n\n\n\n
Musia\u0142a na nowo uczy\u0107 si\u0119 prostych rzeczy, kt\u00f3re wcze\u015bniej robi\u0142a bez zastanowienia.<\/p>\n\n\n\n
Siedzenie na \u0142\u00f3\u017cku wymaga\u0142o wysi\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze kroki by\u0142y kr\u00f3tkie i niepewne.<\/p>\n\n\n\n
R\u0119ce dr\u017ca\u0142y przy trzymaniu kubka.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdego dnia dochodzi\u0142a do siebie po kawa\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n
Lucas by\u0142 przy niej.<\/p>\n\n\n\n
Tak jak ona by\u0142a kiedy\u015b przy nim w najtrudniejszych momentach.<\/p>\n\n\n\n
Pomaga\u0142 jej wstawa\u0107, podawa\u0142 wod\u0119, \u017cartowa\u0142, kiedy widzia\u0142, \u017ce traci cierpliwo\u015b\u0107, i milcza\u0142, kiedy trzeba by\u0142o po prostu by\u0107 obok.<\/p>\n\n\n\n
Najbardziej ba\u0142 si\u0119 nocy.<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze d\u0142ugo po tym, jak Camille wr\u00f3ci\u0142a do domu, budzi\u0142 si\u0119 nagle i nas\u0142uchiwa\u0142 jej oddechu.<\/p>\n\n\n\n
Czasem wstawa\u0142, podchodzi\u0142 do \u0142\u00f3\u017cka i patrzy\u0142, czy wszystko jest w porz\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n
Camille budzi\u0142a si\u0119 wtedy i m\u00f3wi\u0142a p\u00f3\u0142przytomnie:<\/p>\n\n\n\n
\u201eZnowu sprawdzasz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
A on odpowiada\u0142:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTylko na sekund\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142a mu tego za z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142a, co prze\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142a te\u017c o decyzji, kt\u00f3r\u0105 by\u0142 got\u00f3w podj\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Lucas w ko\u0144cu opowiedzia\u0142 jej wszystko, ba\u0142 si\u0119 jej reakcji.<\/p>\n\n\n\n
Ba\u0142 si\u0119, \u017ce poczuje \u017cal.<\/p>\n\n\n\n
\u017be pomy\u015bli, \u017ce si\u0119 podda\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u017be uzna, i\u017c za szybko przesta\u0142 walczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Camille d\u0142ugo milcza\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Potem dotkn\u0119\u0142a jego twarzy i powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePodj\u0105\u0142e\u015b decyzj\u0119 z mi\u0142o\u015bci. Nie ze strachu. I ja to wiem.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Te s\u0142owa uwolni\u0142y go od ci\u0119\u017caru, kt\u00f3ry nosi\u0142 w sobie od dnia jej przebudzenia.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b oboje m\u00f3wi\u0105, \u017ce dostali drug\u0105 szans\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nie tak\u0105 filmow\u0105, pe\u0142n\u0105 wielkich przem\u00f3wie\u0144 i nag\u0142ych przemian.<\/p>\n\n\n\n
Raczej cich\u0105, codzienn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Wsp\u00f3lne \u015bniadanie.<\/p>\n\n\n\n
Spacer bez po\u015bpiechu.<\/p>\n\n\n\n
Trzymanie si\u0119 za r\u0119ce w sklepie.<\/p>\n\n\n\n
Wiecz\u00f3r na kanapie.<\/p>\n\n\n\n
Zwyk\u0142e rzeczy, kt\u00f3re wcze\u015bniej gin\u0119\u0142y w nat\u0142oku obowi\u0105zk\u00f3w, teraz sta\u0142y si\u0119 dla nich czym\u015b bezcennym.<\/p>\n\n\n\n
Lucas przesta\u0142 odk\u0142ada\u0107 rozmowy na p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Camille przesta\u0142a m\u00f3wi\u0107, \u017ce na odpoczynek jeszcze przyjdzie czas.<\/p>\n\n\n\n
Oboje zrozumieli, \u017ce \u017cycie nie zawsze ostrzega, zanim przewr\u00f3ci wszystko do g\u00f3ry nogami.<\/p>\n\n\n\n
Czasem zwyk\u0142y poranek staje si\u0119 pocz\u0105tkiem najtrudniejszej walki.<\/p>\n\n\n\n
A czasem, gdy cz\u0142owiek jest ju\u017c pewien, \u017ce straci\u0142 wszystko, los pozwala mu us\u0142ysze\u0107 szept:<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119 do domu.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ta historia nie jest bajk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie ko\u0144czy si\u0119 magicznym uzdrowieniem i zapomnieniem o b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
To opowie\u015b\u0107 o strachu, mi\u0142o\u015bci, decyzjach, kt\u00f3rych nikt nie chce podejmowa\u0107, i nadziei, kt\u00f3ra potrafi wr\u00f3ci\u0107 w chwili, gdy cz\u0142owiek ju\u017c przesta\u0142 jej szuka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Lucas cz\u0119sto m\u00f3wi, \u017ce od tamtego dnia nie wierzy ju\u017c w \u201ezwyk\u0142e poranki\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdy poranek, w kt\u00f3rym Camille oddycha obok niego, jest dla niego wyj\u0105tkowy.<\/p>\n\n\n\n
A ona, cho\u0107 nie pami\u0119ta jedenastu dni ciszy, pami\u0119ta pierwsz\u0105 rzecz, kt\u00f3r\u0105 zobaczy\u0142a po przebudzeniu.<\/p>\n\n\n\n
Twarz m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry trzyma\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
I p\u0142aka\u0142 tak, jak p\u0142acze kto\u015b, kto w\u0142a\u015bnie odzyska\u0142 ca\u0142y \u015bwiat.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"W szpitalnej sali panowa\u0142a cisza, kt\u00f3rej Lucas ba\u0142 si\u0119 najbardziej. Nie by\u0142a to zwyk\u0142a cisza nocy ani spokoju. To by\u0142a cisza oczekiwania. Cisza \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":18950,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-18949","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18949","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18949"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18949\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18951,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18949\/revisions\/18951"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/18950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=18949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=18949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}