<\/video><\/p>\n\n\n\nKrystyna Janda o \u015bmierci m\u0119\u017ca, Edwarda K\u0142osi\u0144skiego<\/h2>\n\n\n\n \u201eDlaczego zagra\u0142am w \u00bbTataraku\u00ab, dlaczego odda\u0142am do tego filmu moje \u017cycie? Sprzeda\u0142am prywatno\u015b\u0107? Zrobi\u0142am to, bo jestem artystk\u0105. A dlaczego to zrobi\u0142am? Z mi\u0142o\u015bci. Z interesu. \u017beby powsta\u0142o co\u015b wi\u0119cej, co\u015b wy\u017cej ni\u017c tylko zwyk\u0142e wspomnienia. I koszty moje osobiste nie graj\u0105 w tym wypadku roli\u201d. Krystyna Janda w rozmowie z Krystyn\u0105 Pytlakowsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
O chorobie i \u015bmierci swojego m\u0119\u017ca Edwarda K\u0142osi\u0144skiego nie opowiedzia\u0142a nikomu. Nie potrafi\u0142a. Nie chcia\u0142a. S\u0105 sprawy bardziej i mniej prywatne. Bardziej i mniej intymne. \u015amier\u0107 kogo\u015b, kogo kocha si\u0119 nad \u017cycie, nie mie\u015bci si\u0119 w \u017cadnej kategorii. Dlaczego wi\u0119c zdecydowa\u0142a si\u0119 histori\u0119 umierania opowiedzie\u0107 w filmie? Dlaczego zgodzi\u0142a si\u0119 \u201eTatarak\u201d Andrzeja Wajdy, na podstawie opowiadania Jaros\u0142awa Iwaszkiewicza zamieni\u0107 w bolesn\u0105 wiwisekcj\u0119? We wstrz\u0105saj\u0105cy monolog?<\/p>\n\n\n\n
Zobacz tak\u017ce<\/h6>\n\n\n\nChcesz zobaczy\u0107 t\u0119 tre\u015b\u0107?<\/h4>\n\n\n\n Aby wy\u015bwietli\u0107 t\u0119 tre\u015b\u0107, potrzebujemy Twojej zgody, aby Instagram i jego niezb\u0119dne cele mog\u0142y za\u0142adowa\u0107 tre\u015bci na tej stronie.<\/p>\n\n\n\n
Zmie\u0144 ustawienia<\/p>\n\n\n\n
Krystyna Pytlakowska: Dlaczego to Pani zrobi\u0142a?<\/h2>\n\n\n\n Krystyna Janda: Ach, wi\u0119c rozumiem, mam si\u0119 t\u0142umaczy\u0107 jak z przest\u0119pstwa, czego\u015b z\u0142ego. Dlaczego zagra\u0142am w tym filmie czy dlaczego odda\u0142am do tego filmu moje \u017cycie? Sprzeda\u0142am prywatno\u015b\u0107? Zrobi\u0142am to, bo jestem artystk\u0105. A dlaczego to zrobi\u0142am? Z mi\u0142o\u015bci. Z interesu. Interesownie. \u017beby zosta\u0142o. \u017beby zapami\u0119tano. Zrozumiano. \u017beby powsta\u0142o co\u015b wi\u0119cej, co\u015b wy\u017cej ni\u017c zwyk\u0142e wspomnienie. To dla mnie wi\u0119cej ni\u017c rola, ni\u017c film, ni\u017c praca. Zrobi\u0142am to, bo spotkanie z Andrzejem Wajd\u0105 po latach by\u0142o dla mnie czym\u015b najwa\u017cniejszym, a Andrzej to sprowokowa\u0142, umo\u017cliwi\u0142, wyni\u00f3s\u0142 na poziom, przeni\u00f3s\u0142 do innego wymiaru, wreszcie \u201epodpisa\u0142\u201d. Bo sta\u0142o si\u0119 to czym\u015b wi\u0119cej dla mnie ni\u017c wszystko, co mog\u0142am przewidzie\u0107, wymy\u015bli\u0107, ni\u017c przygoda zawodowa mog\u0142a ofiarowa\u0107. Zada\u0142am sobie, i zreszt\u0105 Andrzej Wajda zada\u0142 mi to pytanie jako pierwszy, czy tego chc\u0119 i czy jestem gotowa na koszty z tym zwi\u0105zane.<\/p>\n\n\n\n
?<\/h2>\n\n\n\n I pomy\u015bla\u0142am, \u017ce bardzo chc\u0119, bo wiem, jaki prezent mi ofiarowuje los, i \u017ce koszty moje osobiste nie graj\u0105 w tym wypadku roli.<\/p>\n\n\n\n
Koszty, czyli wej\u015bcie w Pani prywatno\u015b\u0107?<\/h2>\n\n\n\n No nie, du\u017co wi\u0119cej. Tego si\u0119 nie ba\u0142am. Jestem du\u017c\u0105 dziewczynk\u0105. Jestem \u015bwiadoma, pragmatyczna, konsekwentna i doros\u0142a. Kontroluj\u0119 swoje dzia\u0142ania, ponosz\u0119 konsekwencje, bior\u0119 odpowiedzialno\u015b\u0107. Mnie ani mojej prywatno\u015bci nie mo\u017cna u\u017cy\u0107 bez mojej \u015bwiadomo\u015bci i zgody, bez mojej akceptacji. Nie by\u0142o przecie\u017c tak, \u017ce nagle kamera mnie zaskoczy\u0142a, a kto\u015b wyci\u0105gn\u0105\u0142 ze mnie intymne sprawy. Najpierw zrozumia\u0142am, jaki obr\u00f3t te sprawy przybieraj\u0105. Potem to oceni\u0142am i zanalizowa\u0142am, od strony i artystycznej, i pozaartystycznej, potem przemy\u015bla\u0142am, napisa\u0142am, nauczy\u0142am si\u0119 na pami\u0119\u0107 i powiedzia\u0142am przed kamer\u0105, wybieraj\u0105c \u015bwiadomie form\u0119 wypowiedzi. A kiedy pisa\u0142am, wiedzia\u0142am, \u017ce pisz\u0119 monolog do filmu \u201eTatarak\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dla siebie by Pani tego nie napisa\u0142a?<\/h2>\n\n\n\n Jako\u015b nie mia\u0142am takiej potrzeby. W og\u00f3le od dw\u00f3ch lat niewiele pisz\u0119, nie pisz\u0119 cho\u0107by, albo bardzo rzadko, mojego dziennika internetowego. Nie pisz\u0119, nie mog\u0119. Nie mam potrzeby. Poza tym, gdybym to pisa\u0142a dla siebie, pewnie zapisa\u0142abym co\u015b ca\u0142kiem innego, du\u017co bardziej intymnego. Ale nie! Co ja m\u00f3wi\u0119! Ja nigdy nie pisa\u0142am nic dla siebie. Zawsze to by\u0142o dla kogo\u015b. Wi\u0119c dla siebie nie pisa\u0142abym wcale.<\/p>\n\n\n\n
Zapisa\u0142aby Pani co\u015b jeszcze bardziej osobistego?<\/h2>\n\n\n\n Pisa\u0142am ten monolog do tego filmu, i tyle. Konkretnie. Pisz\u0105c, szuka\u0142am analogii mi\u0119dzy tym, co prze\u017cywa\u0142am prywatnie, podczas dw\u00f3ch lat rozm\u00f3w o \u201eTataraku\u201d, i kolejnymi etapami przygotowa\u0144, stara\u0142am si\u0119 opowiedzie\u0107 najpi\u0119kniej, jak umiem, o moim m\u0119\u017cu w tej trudnej sytuacji, opowiadaj\u0105c o pracy nad \u201eTatarakiem\u201d. Zreszt\u0105 m\u00f3j m\u0105\u017c nigdy nie uczestniczy\u0142 w tych przygotowaniach, od pocz\u0105tku zdj\u0119cia mia\u0142 robi\u0107 Pawe\u0142 Edelman. \u201eTatarak\u201d i moje \u00f3wczesne \u017cycie to by\u0142y dwie sprawy, ca\u0142kiem rozbie\u017cne, a w spos\u00f3b niezwyk\u0142y splataj\u0105ce si\u0119. Powsta\u0142a wi\u0119c opowie\u015b\u0107 o zawodzie aktorki, tak\u017ce.<\/p>\n\n\n\n
Nie pojecha\u0142a Pani na pokaz filmu na festiwal do Berlina. Dlaczego?<\/h2>\n\n\n\n Udzia\u0142 filmu w festiwalu by\u0142 dla mnie zaskoczeniem. Mia\u0142am w tym czasie od dawna zaplanowan\u0105 tras\u0119 teatraln\u0105 na \u015al\u0105sku. Sprzedane bilety w kilku salach, po kilkaset os\u00f3b. Takich rzeczy si\u0119 nie odwo\u0142uje. Ale bardzo cieszy\u0142am si\u0119, \u017ce film b\u0119dzie w Berlinie. Berlin to by\u0142o jakby miasto mojego m\u0119\u017ca. Berlin i tamto \u015brodowisko filmowe. Zreszt\u0105 mo\u017ce lepiej, \u017ce nie musia\u0142am odpowiada\u0107 na pytania dziennikarzy. Zreszt\u0105 tej kampanii promocyjnej filmu w Polsce, kt\u00f3ra jest moim obowi\u0105zkiem, te\u017c si\u0119 boj\u0119. Nie nale\u017cy to wszystko do przyjemno\u015bci. Wywiad z pani\u0105 tak\u017ce (\u015bmiech).<\/p>\n\n\n\n
Musi Pani wszystko t\u0142umaczy\u0107. Rozumiem.<\/h2>\n\n\n\n My\u015bl\u0119, \u017ce poza Polsk\u0105 film w wi\u0119kszo\u015bci odbierany jest w ca\u0142o\u015bci jako fikcja. Rozmawia\u0142am z kilkoma dziennikarzami i dystrybutorami z zagranicy \u2013 nie maj\u0105 poj\u0119cia, \u017ce m\u00f3j monolog jest moj\u0105 osobist\u0105 histori\u0105. Odebrali film jak ka\u017cdy inny film fabularny. W Polsce sprawa ma si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Co zreszt\u0105 zrozumia\u0142e. Tyle tylko \u017ce media dosta\u0142y do r\u0119ki argumenty, kt\u00f3re wykorzystuj\u0105.<\/p>\n\n\n\nPAP\/Afa Pixx\/Krzysztof Wellman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nEdward K\u0142osi\u0144ski, Krystyna Janda, Warszawa 1995<\/em><\/p>\n\n\n\nAle Pani tam si\u0119 zwierza, to osobiste wyznanie.<\/h2>\n\n\n\n Nie. Ja si\u0119 nie zwierzam. To ma form\u0119 i jest przetworzone dla filmu \u201eTatarak\u201d. Dok\u0142adnie przemy\u015blane przez Andrzeja Wajd\u0119, Paw\u0142a Edelmana i przeze mnie. Podj\u0119li\u015bmy decyzje artystyczne, a nie osobiste. A ja wybra\u0142am drog\u0119 najprostsz\u0105 i moim zdaniem najszlachetniejsz\u0105 \u2013 prawd\u0119 i prostot\u0119. Nic nie udaj\u0119 i nie staram si\u0119 gra\u0107, ale to nie jest dokument. Jestem aktork\u0105. Nie narazi\u0142abym te\u017c widza na co\u015b tak niesmacznego jak wyznanie \u201ena \u017cywo\u201d do kamery. Prywatnie nie jestem sentymentalna tylko pragmatyczna i rozs\u0105dna. Nic w moim \u017cyciu nie dzieje si\u0119 bez kontroli. Szczeg\u00f3lnie to, co dotyczy zawodu.<\/p>\n\n\n\n
Ale ca\u0142ego \u017cycia nie da si\u0119 kontrolowa\u0107. Zostaje w nas obraz towarzysz\u0105cy odchodzeniu najbli\u017cszych. Mimowolnie \u2013 jaki\u015b cie\u0144 s\u0142o\u0144ca na \u015bcianie, kolor kwiat\u00f3w w wazonie, \u0142za na policzku.<\/h2>\n\n\n\n Ale to jest moja prywatna sprawa. I nigdy nie odda\u0142abym tego, tego najintymniejszego ani dla filmu, ani w wywiadzie. Odda\u0142am tylko to, co moim zdaniem budowa\u0142o film. W monologu opowiedzia\u0142am jedynie o tym, co chcia\u0142am, \u017ceby dotar\u0142o do ludzi, u\u015bwiadomi\u0142o im co\u015b. Co\u015b, co moim zdaniem jest uniwersalne i dla nich tak\u017ce wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n
Gdy ogl\u0105da\u0142am \u201eTatarak\u201d, by\u0142am sama w sali. Mog\u0142am si\u0119 wyp\u0142aka\u0107 do woli. Tak naprawd\u0119 p\u0142acz\u0105c nad umar\u0142ymi, p\u0142aczemy nad sob\u0105.<\/h2>\n\n\n\n Mo\u017ce. Je\u017celi tak pani zareagowa\u0142a, to ten film jest by\u0107 mo\u017ce wa\u017cny i potrzebny. Jak arcydzie\u0142o Iwaszkiewicza. W tym opowiadaniu istnieje tak wiele p\u0142aszczyzn, i t\u0119sknota, i l\u0119k. Dla ka\u017cdego jest ono o czym innym. O odchodzeniu, o \u015bmierci, o konfrontacji m\u0142odo\u015bci ze staro\u015bci\u0105, o b\u00f3lu, \u017calu, \u017ce czas mija. Dlatego jest to opowiadanie tak pi\u0119kne. Dla mnie zawsze by\u0142o o \u015bmierci. I o mi\u0142o\u015bci w jej kontek\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
O tym jest \u201eTatarak\u201d? Filmem o \u015bmierci i mi\u0142o\u015bci czy o \u017cyciu?<\/h2>\n\n\n\n Je\u015bli pani chce, to i o \u017cyciu. Dla mnie te\u017c w pierwszej fazie przygotowa\u0144 do filmu nie wszystko by\u0142o jednoznaczne. Nie wiedzia\u0142am, jaka jest pani Marta z Iwaszkiewicza. Jak j\u0105 interpretowa\u0107. Z czasem wszystko si\u0119 stawa\u0142o oczywiste. A decyzje pana Wajdy, scenariuszowe decyzje, wiele spraw jeszcze sprecyzowa\u0142y. Dodanie sceny z Mart\u0105, a co za tym idzie \u2013 \u015bwiadomo\u015b\u0107 widza, \u017ce to ostatnie lato kobiety, \u017ce jest umieraj\u0105ca, uwypuklenie w\u0105tku \u015bmierci syn\u00f3w i t\u0119sknoty za nimi, po\u0142o\u017cenie nacisku na samotno\u015b\u0107. Wszystko sta\u0142o si\u0119 jasne. Przesta\u0142a by\u0107 to \u2013 jak j\u0105 charakteryzowa\u0142y media, kiedy film wszed\u0142 do produkcji \u2013 historia o starszej pani zakochuj\u0105cej si\u0119 w m\u0142odym ch\u0142opcu.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142a Pani przeczucie \u015bmierci? Strach przed ni\u0105?<\/h2>\n\n\n\n Nie, nie. Nie dopuszcza\u0142am do siebie tej my\u015bli. Nigdy wcze\u015bniej te\u017c o niej nie my\u015bla\u0142am. Ani o chorobie. Planowali\u015bmy z m\u0119\u017cem ile\u015b tam lat, ju\u017c nie tak aktywnych zawodowo. Robili\u015bmy teatr. W jakim\u015b sensie zaczynali\u015bmy nowe \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
I nagle\u2026<\/h2>\n\n\n\n Tak, mam \u017cal do losu, \u017ce umar\u0142 tak m\u0142odo. Ale teraz ja ju\u017c nigdzie si\u0119 nie spiesz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u015api Pani d\u0142u\u017cej?<\/h2>\n\n\n\n No widz\u0119, \u017ce temat mojej bezsenno\u015bci staje si\u0119 powoli tematem wiod\u0105cym we wszystkich wywiadach. Czy naprawd\u0119 \u015bpicie tak d\u0142ugo? Zazdro\u015bcicie mi? \u017be mam tyle \u017cycia wi\u0119cej? Nie \u015bpi\u0119 i nie spa\u0142am nigdy tyle, co wy.<\/p>\n\n\n\nGRAZYNA WOJCIK\/East News<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKrystyna Janda i Edward K\u0142osi\u0144ski, 1991 rok<\/em><\/p>\n\n\n\nW filmie m\u00f3wi Pani o zdj\u0119ciach, kt\u00f3re Pani zosta\u0142y. Ogl\u0105da je Pani?<\/h2>\n\n\n\n Cz\u0119sto. Sprawia mi to przyjemno\u015b\u0107. Mam absolutnie wyj\u0105tkowy stosunek do zdj\u0119\u0107. Do zatrzymanych chwil. Do zatrzymanych wspomnie\u0144. Fotografowa\u0142am zawsze. Ale to s\u0105 moje zdj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n
Nie poka\u017ce ich Pani innym?<\/h2>\n\n\n\n Nie. Wiele z nich to zdj\u0119cia, kt\u00f3rych nie pokaza\u0142abym nikomu. Pewnie je kiedy\u015b zniszcz\u0119, szczeg\u00f3lnie te z ostatnich miesi\u0119cy.<\/p>\n\n\n\n
A nie obawia\u0142a si\u0119 Pani, \u017ce i tak powiedzia\u0142a zbyt wiele?<\/h2>\n\n\n\n Ci, kt\u00f3rzy obejrz\u0105 film, sami sobie odpowiedz\u0105 na to pytanie. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, tego rodzaju opinie nie maj\u0105 dla mnie wi\u0119kszego znaczenia. Wa\u017cne, \u017ce film powsta\u0142. Jestem z tego powodu szcz\u0119\u015bliwa.<\/p>\n\n\n\n
Bo zbudowa\u0142a Pani w nim pomnik m\u0119\u017cowi?<\/h2>\n\n\n\n Je\u017celi chce to pani tak nazwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bciwie Pani bardzo zazdroszcz\u0119.<\/h2>\n\n\n\n ?<\/p>\n\n\n\n
Takiej wielkiej wspania\u0142ej mi\u0142o\u015bci. Pomy\u015bla\u0142am sobie, \u017ce jest Pani bardzo szcz\u0119\u015bliw\u0105 kobiet\u0105.<\/h2>\n\n\n\n \u017be zazna\u0142am takiej mi\u0142o\u015bci? Tak, te\u017c tak uwa\u017cam. Niedawno przesz\u0142am rozmow\u0119 z moj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, kt\u00f3ra zosta\u0142a zdradzona. M\u0105\u017c, odchodz\u0105c, powiedzia\u0142 jej, \u017ce teraz ju\u017c wie, co to jest prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 i w zwi\u0105zku z tym jej nigdy nie kocha\u0142. Powiedzia\u0142a do mnie: \u201eJak ja ci zazdroszcz\u0119. Masz o wiele lepiej\u201d. \u201eJak to lepiej?\u201d \u2013 spyta\u0142am. \u201eGdyby m\u00f3j m\u0105\u017c umar\u0142, nie dowiedzia\u0142abym si\u0119 prawdy i dalej \u015bwiat i \u017cycie mia\u0142yby sens i harmoni\u0119. A ja nie wierz\u0119 ju\u017c w nic\u201d. Zdumiewaj\u0105ca analiza. Lepiej by\u0107 wdow\u0105 ni\u017c niekochan\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie tylko Pani przyjaci\u00f3\u0142ka tak m\u00f3wi. Wiele kobiet my\u015bli podobnie.<\/h2>\n\n\n\n Ale tego rodzaju rozwa\u017cania nie pasuj\u0105 do rozmowy o Iwaszkiewiczu i filmie. Przeczyta\u0142am ostatnio ksi\u0105\u017ck\u0119 o ma\u0142\u017ce\u0144stwie Iwaszkiewicz\u00f3w, opart\u0105 na dokumentach. Jestem ni\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119ta. Mi\u0142o\u015b\u0107 wielka, teoretycznie niemo\u017cliwa. Pani Anna umar\u0142a o 3 po po\u0142udniu, w Wigili\u0119. On trzy miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej. Samotnie.<\/p>\n\n\n\n
M\u0105\u017c bardzo Pani\u0105 kocha\u0142.<\/h2>\n\n\n\n Ale te\u017c bardzo go denerwowa\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Niedobrze, gdy nie ma si\u0119 z kim pok\u0142\u00f3ci\u0107, spiera\u0107, przekonywa\u0107?<\/h2>\n\n\n\n Ani z kim rozmawia\u0107. To jest najgorsze. Gdy nie ma kogo\u015b, kto rozumie w p\u00f3\u0142 s\u0142owa, bez wst\u0119pu, kto ma podobne poczucie humoru, z kim si\u0119 prze\u017cy\u0142o tyle rzeczy, \u017ce nic nie trzeba t\u0142umaczy\u0107, kto umie roz\u015bmieszy\u0107. M\u00f3j m\u0105\u017c umia\u0142 na mnie spojrze\u0107 w bardzo krytyczny, a jednocze\u015bnie zabawny spos\u00f3b. Ja z kolei podziwia\u0142am go za wiedz\u0119, takt, inteligencj\u0119, niez\u0142omny charakter i absolutny brak s\u0142abo\u015bci \u2013 co na kobiecie takiej jak ja robi\u0142o wra\u017cenie piorunuj\u0105ce. W pewnym sensie by\u0142 nieskazitelny.<\/p>\n\n\n\n
Strata bliskich uczy nas, by nie odk\u0142ada\u0107 nic na jutro?<\/h2>\n\n\n\n To s\u0105 bana\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u017bycie jest bana\u0142em.<\/h2>\n\n\n\n Nie uczymy si\u0119 niczego. Prawie wszyscy. \u017bycie daje nam znaki, a my ich nie przyjmujemy do wiadomo\u015bci. Jeste\u015bmy s\u0142abi, pr\u00f3\u017cni, nie odmawiamy sobie niczego. M\u00f3j m\u0105\u017c umar\u0142 na raka p\u0142uc. A my obie \u2013 i pani, i ja \u2013 palimy.<\/p>\n\n\n\n
Bo wydaje si\u0119 nam, \u017ce nas to nie dotyczy.<\/h2>\n\n\n\n O nie. Tak my\u015bla\u0142am do niedawna. By\u0142am chorobliw\u0105 optymistk\u0105. Teraz wszystko si\u0119 zmieni\u0142o. Mam niejasne uczucie, \u017ce mog\u0119 umrze\u0107 w ka\u017cdej chwili. Bo zobaczy\u0142am, jakie to \u0142atwe. I w jakim\u015b sensie godz\u0119 si\u0119 z tym. M\u00f3wi\u0119: trudno, byle poza\u0142atwia\u0107 wszystkie moje ziemskie sprawy. Kiedy\u015b, pami\u0119tam, zobaczy\u0142am film o cz\u0142owieku, kt\u00f3remu pozosta\u0142 miesi\u0105c \u017cycia. Dokument. Uwa\u017ca\u0142am, \u017ce on ten ca\u0142y miesi\u0105c zmarnowa\u0142. I zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, co ja bym zrobi\u0142a na jego miejscu.<\/p>\n\n\n\n
Co by Pani zrobi\u0142a?<\/h2>\n\n\n\n W\u0142\u0105czy\u0142abym kamer\u0119 i powiedzia\u0142abym moim dzieciom, czego im nie zd\u0105\u017cy\u0142am powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\nPro\u0144czyk\/AKPA<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKrystyna Janda, Edward K\u0142osi\u0144ski, czerwiec 2004 roku<\/em><\/p>\n\n\n\nUczy\u0142aby ich Pani, \u017ce w szafie powinien by\u0107 porz\u0105dek?<\/h2>\n\n\n\n Porz\u0105dek w szafie to drobiazg. Powiedzia\u0142abym im raz jeszcze, \u017ce nie nale\u017cy \u017ale m\u00f3wi\u0107 o innych, cokolwiek by si\u0119 o nich my\u015bla\u0142o. Powiedzia\u0142abym im jeszcze raz tysi\u0105c oczywistych rzeczy, kt\u00f3rych si\u0119 nie m\u00f3wi, bo wydaje nam si\u0119, \u017ce dzieci same to zrozumiej\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ale\u017c one to wiedz\u0105.<\/h2>\n\n\n\n Chyba powiedzia\u0142abym im na przyk\u0142ad, \u017ce trzeba si\u0119 nauczy\u0107 \u201edobrych k\u0142amstw\u201d, \u017ceby nie rani\u0107. \u017be nale\u017cy zawsze stawia\u0107 si\u0119 w sytuacji innego cz\u0142owieka. Zanim si\u0119 podejmie decyzj\u0119 czy ocen\u0119. Bardzo wiele rzeczy powiedzia\u0142abym synom. Mam nadziej\u0119, \u017ce zd\u0105\u017c\u0119 im to powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bl\u0119, \u017ce Pani zd\u0105\u017cy. Ju\u017c si\u0119 Pani nigdzie nie spieszy?<\/h2>\n\n\n\n Nie staram si\u0119 robi\u0107 nic na si\u0142\u0119. Codzienne obowi\u0105zki, do kt\u00f3rych nale\u017cy te\u017c i granie, sta\u0142y si\u0119 moj\u0105 podstawow\u0105 przyjemno\u015bci\u0105. Mam dzieci, kt\u00f3rymi musz\u0119 si\u0119 zaj\u0105\u0107, dorastaj\u0105. Teraz odpowiedzialno\u015b\u0107 za nich nie dzieli si\u0119 ju\u017c na dwie osoby. No i tyle. I prosz\u0119 nie oczekiwa\u0107 ode mnie rozpaczy wdowy.<\/p>\n\n\n\n
W og\u00f3le nie odbieram Pani jako wdowy. Wdowy s\u0105 smutne i samotne. A Pani ma dzieci, przyjaci\u00f3\u0142, u\u015bmiecha si\u0119. Jest Pani otoczona lud\u017ami. No i jest teatr. Janusz Gajos powiedzia\u0142: \u201eKry\u015bk\u0119 trzeba kocha\u0107\u201d. Kto teraz b\u0119dzie Pani\u0105 kocha\u0142?<\/h2>\n\n\n\n Nie mam takiego przymusu. Mnie w og\u00f3le mo\u017ce ju\u017c nikt nie kocha\u0107. Mnie na tym nie zale\u017cy. Olewam to.<\/p>\n\n\n\n
Na zawodzie te\u017c Pani nie zale\u017cy? Przyjaciele m\u00f3wili, \u017ce jest Pani nim op\u0119tana. My\u015bl\u0119, \u017ce \u201eTatarak\u201d pobije rekordy ogl\u0105dalno\u015bci. Ludzie lubi\u0105 podgl\u0105da\u0107 czyje\u015b \u017cycie, zw\u0142aszcza s\u0142ynnej aktorki.<\/h2>\n\n\n\n Je\u015bli my\u015bl\u0105, \u017ce podejrz\u0105 jakie\u015b intymno\u015bci, wyjd\u0105 rozczarowani.<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli oczekiwali sceny \u0142\u00f3\u017ckowej dojrza\u0142ej kobiety z m\u0142odym ch\u0142opakiem\u2026<\/h2>\n\n\n\n To ca\u0142kiem osobne zagadnienie. U Iwaszkiewicza ten zwi\u0105zek jest bardzo skomplikowany. Tak\u017ce je\u015bli chodzi o fizyczno\u015b\u0107. Relacja pani Marty z m\u0142odym ch\u0142opcem w kontek\u015bcie mojego monologu dotycz\u0105cego m\u0119\u017ca postawi\u0142a przede mn\u0105 wyj\u0105tkowo trudne zadanie. To by\u0142o jak balansowanie na ostrzu no\u017ca. Ka\u017cde spojrzenie, ka\u017cdy niuans by\u0142 wa\u017cny. I zwyci\u0119\u017cy\u0142a intuicja Wajdy. Obsadzenie Paw\u0142a Szajdy w tej roli rozwi\u0105za\u0142o wiele problem\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Pani Krystyno, nadal potrafi si\u0119 Pani entuzjazmowa\u0107 \u017cyciem? Lubi je Pani?<\/h2>\n\n\n\n Lubi\u0119. \u017bycie sk\u0142ada si\u0119 z drobiazg\u00f3w. Tyle \u017ce teraz lubi\u0119 moje \u017cycie samotne. Ludzie mnie przewa\u017cnie denerwuj\u0105. Oczywi\u015bcie nie ci, z kt\u00f3rymi pracuj\u0119. Wkurzaj\u0105 mnie ci, kt\u00f3rzy chc\u0105 mi za wszelk\u0105 cen\u0119 pom\u00f3c, by\u0107 ze mn\u0105, wype\u0142ni\u0107 moj\u0105 pustk\u0119. Uwielbiam tych, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 mnie roz\u015bmieszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Bo trzeba to wszystko prze\u017cy\u0107 samotnie?<\/h2>\n\n\n\n Nie denerwuj\u0105 mnie tylko dzieci, bo maj\u0105 do mnie krytyczne, zdrowe podej\u015bcie. I tego nauczyli si\u0119 od ojca. Nie rozczulaj\u0105 si\u0119 nade mn\u0105, stosuj\u0105c zimny wych\u00f3w matki. I dobrze, i to mi si\u0119 podoba.<\/p>\n\n\n\n
W nikim nie szuka Pani oparcia?<\/h2>\n\n\n\n Najwa\u017cniejsze, \u017ce mam przy sobie ca\u0142y czas swoj\u0105 mam\u0119. I to jest najwi\u0119kszy cud, jaki mi si\u0119 zdarzy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
I nic nie trzeba jej t\u0142umaczy\u0107?<\/h2>\n\n\n\n Nie t\u0142umacz\u0119 nic nikomu. Nie chce mi si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
I nie boi si\u0119 Pani niczego, dlatego \u017ce nie ma si\u0119 ju\u017c czego ba\u0107?<\/h2>\n\n\n\n Nie. Boj\u0119 si\u0119 wielu rzeczy. Jak ka\u017cdy. Wiem tylko, \u017ce wszelkie zawodowe rozpacze, histerie, pozorne dramaty nie maj\u0105 najmniejszego sensu. Tak\u017ce codzienne niepowodzenia \u017cyciowe, to pozorne dramaty. Wszystko, co nie jest terminalne, jest do za\u0142atwienia.<\/p>\n\n\n\n
Reszta nie jest warta dramatyzowania? Co warto wobec tego?<\/h2>\n\n\n\n Warto \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A co jest wa\u017cne?<\/h2>\n\n\n\n Wiele rzeczy. Cho\u0107by zamki nad Loar\u0105. Nigdy ich nie widzia\u0142am, Edward zawsze m\u00f3wi\u0142: \u201eMusimy obejrze\u0107 zamki nad Loar\u0105\u201d. A ja: \u201eDaj spok\u00f3j, taki kicz\u201d. A teraz \u017ca\u0142uj\u0119. M\u00f3wi\u0119 sobie: Chyba pojad\u0119, chyba musz\u0119 je zobaczy\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
Rozmawia\u0142a Krystyna Pytlakowska. Wywiad opublikowano w magazynie \u201eVIVA!\u201d w 2009 roku<\/em><\/p>\n\n\n\nTRICOLORS\/East News<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKrystyna Janda, synowie, Adam i J\u0119drzej, 2009 rok<\/em><\/p>\n\n\n\nRobert Wola\u0144ski<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-17549","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17549","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17549"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17549\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17550,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17549\/revisions\/17550"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17549"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=17549"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/time24.pl.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=17549"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}